(Mehmet Özler Yazdı)
İnsan günah işleyebilir mi..?
Adamın biri günah işlemişti.
Bunu öğrenen kimseler ona sövüp hakaret ediyordu.
Güzel sözleri ve vaazlarıyla ünlü sahâbî Ebü’d-Derdâ hazretleri oradan geçiyordu.
Adamların yanına yaklaştı ve kendileriyle konuşmaya başladı: “O hakaret ettiğiniz adamı bir çukurda görseydiniz tutup çıkarmaz mıydınız?”
“Elbette çıkarırdık.” “Öyleyse bu kardeşinize hakaret etmeyiniz.
Sizi onun yaptığı yanlışa düşmekten koruduğu için Allah’a hamd ediniz.”
Adamlar şaşırmıştı. “Yani şimdi sen bu günahkâra buğz etmiyor musun?” diye sordular.
Bu bilge sahâbî şu hârika cevabı verdi: “Ben ona değil, yaptığı işe buğz ediyorum.
Yaptığı kötü işten vazgeçince, o yine benim kardeşimdir.”
Cennete sadece güzeller girecek:
İmanı güzel,
Ameli güzel,
Sözü güzel,
Ahlakı güzel,
Gizlide güzel,
Açıkta güzel.
Rabb’im! Bizleri güzel eyle. Güzel insanlarla karşılaştır. (Âmin)
***
HAKİKATEN VAR MI?
Gelin bir düşünelim.
Sonuç sizce ne olacak acaba?
Kendimizi muhasebe edelim mi?
“Cennette sizi arayıp soracak bir dostunuz var mı?
Ya da cennette olursanız derdine düşeceğiniz kaç dostunuz var?
Gerçekten sizi cennette özleyecek, arayacak, soracak, soruşturacak bir dostunuz var mı?
Bu soruyu kendimize samimi bir şekilde soralım.
Bu kadar arkadaşım var; acaba cennette bile beni özleyecek kadar samimi bir dostum var mı?
Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kişi cennette iken şöyle der: “Acaba falan arkadaşım ne yaptı?” Hâlbuki onun arkadaşı cehennemde idi.
Allah Teâlâ şöyle der: “Onun arkadaşını bunun hatırı için cehennemden çıkarın!”
Bunun üzerine cehennemdeki diğer kimseler onun ardından şöyle derler:
“Bizim için bir şefaatçi yok! Ne bir dost ne de samimi bir arkadaşımız var!” (Şuara Sûresi 100-101)
Cehennemdekiler, bu kişinin cennetteki bir dostunun şefaati ile kurtulduğunu görünce derin bir ah çekerler: “Cennette ama yine de dostunu arıyor. Keşke bizim de cennetlik bir dostumuz olsaydı!”
Düşünsenize bazılarının cennete giren hiçbir dostu dahi olmayacak! Ne üzücü değil mi?
Şu dünyada binlerce dostun, arkadaşın, yirmi bin takipçin, yüz binlerce hayranın olacak ama hiçbiri belki de cennette seni arayıp sormayacak!
Sahi şu cennetliktir diye düşündüğümüz kaç kişi var?
Varsa da bizim dostumuz mudur?
Hasan Basrî şöyle dedi: “Mümin dostlarınızı çoğaltın! Zira kıyamet günü onların şefaati olacaktır.” (Beğavî Tefsiri, Şuara Sûresi 100-101. ayet tefsiri )
Bu soruyu samimi bir şekilde nefsimize soralım.
Kaç tane arkadaşım ve dostum var cennette beni özleyecek? “Ya Rabbi, dostumu özledim, onu da yanıma al” diyecek?
Siyasi dostları saymayın! İş arkadaşlarını saymayın.
Piknik dostlarını da saymayın. Sosyal medya takipçilerini de saymayın. Yokken yok olan, varken var olan dostlarınızı da saymayın…
Samimi, dürüst, canınızı, malınızı gönül rahatlığıyla teslim edeceğiniz dostlar…”
***
Allah’ım öyle güzel bir hayat Nasip etsin ki dünya da sağlık mutluluk Ahiretimizde de cennet nasip olsun Ellerimizi kaldırıp her şeye Kadir Olan Allahtan istediğimiz tüm Hayırlı muratlarımız nasip olsun Ömrümüz hayırlı sağlıklı imanlı Ve bereketli olsun kabrin azabından Cehennemin narından mahşerin Sıcağından Rabbim bizi ve sevdiklerimizi korusun ey benim güzel Allah’ım Bütün yüreği güzel imanlı insanların Günahlarını affeyle dualarımızı kabul Eyle (Amin)
