Haset, başkasının sahip olduğu maddi veya manevi imkânların, başarıların ya da güzelliklerin o kişiden yok olmasını istemek veya o imkânların kendisine geçmesini arzu etmek demektir.
Haset: Başkasında olan bir şeyin onda olmasını istememek, o nimetin karşı taraftan gitmesini veya silinmesini arzu etmektir. Dinde ise haset, bir kişinin başkasında bulunan maddi veya manevi nimetleri çekememesi ve o nimetin o kişinin elinden gitmesini ya da kendisine geçmesini istemesidir.
Türkçede ve halkımız arasında ise, “çekememezlik” anlamına gelen haset kelimesi bir ahlâk terimi olarak kişinin, başkalarının sahip bulunduğu maddî ve manevî imkânlarının elinden çıkmasını veya o imkânların kendisine geçmesini istemesi anlamına gelir.
Haset: İslam ahlakında kalbin en tehlikeli hastalıklarından ve büyük günahlardan biri kabul edilir.
Haset, İyilikleri Yok Eder: Hz. Muhammed (s.a.s.), hasedin insan ruhuna ve amellerine zarar verdiğini şu hadisle bildirmiştir: “Ateşin odunu yakıp tükettiği gibi haset de iyi amelleri yakar, bitirir.”
Haset, Şeytani Bir Huydur: İblis’in Hz. Âdem’i kıskanması gökte işlenen ilk günah olduğu için haset şeytani bir karakter olarak görülür. Haset ’den daha zararlı bir şey yoktur. Zirâ, haset edilen kimseye henüz bir zarar gelmeden, haset edene beş ceza gelir.
Bunlardan birincisi, dinmeyen bir kederdir.
Haset eden kimse, bu hasedi yüzünden devamlı üzüntü içinde kalır. Zira kıskandığı kimsenin nâil olduğu nimetten bir an önce mahrum kalmasını arzular. Bu olmayınca da kendi kendine üzülür durur.
İkincisi, (haset) karşılığında bir ecir olmayan bir musibettir. Gerçekten haset, onu taşıyana bir musibettir, bir sıkıntıdır. (Müslüman her musibetten ecir alırken) haset duyan kişinin bunun sonunda alacağı bir ecir yoktur.
Üçüncüsü, övünülmeyecek bir kötülüktür.
Dördüncüsü, haset edene Allah’ın gazaplanmış olmasıdır. (Çünkü Allah’ın bir başka kuluna dağıttığı bir nimeti kıskanarak, Allah’ın taksimine razı olmamış olur, bu da Allah’ın gazabını celb eder.)
Beşincisi, muvaffakiyet kapılarının kendisine kapanmasıdır. Rasûlullah s.a.v. Efendimiz şöyle buyurdular. “Muhakkak Allah’ın nimetlerinin bir takım düşmanları vardır.” “Onlar kim?” denildi. “Onlar, Allah’ın insanlara fazlından verdiği şeylere haset eden kimselerdir.”
Haset genellikle aralarında meslekî, iktisadî, ilmî, siyasî ve sosyal ilişkiler bulunan insanlar arasında ortaya çıkar.
“Bir kulun kalbinde îmânla haset bir arada bulunmaz.” (Nesâî); “Ateşin odunu yakıp bitirmesi gibi haset de iyilikleri yok eder.” (İbn Mâce, )
Bir başka hadiste de kin ile hasedin önemli sosyal problemlere yol açan ahlâkî hastalıklar olduğuna dikkat çekilmektedir.
Din kardeşliğini pekiştirmek ve sosyal barışı sağlamak için gerekli olan hususlar bir hadiste şu şekilde sıralanmaktadır: “Dedikodunun peşine düşmeyin, başkalarının kusurlarını araştırmayın, birbirinize haset etmeyin, birbirinize sırt çevirmeyin, kin gütmeyin. Ey Allah’ın kulları, kardeş olun!” (Buhârî)
