Yetim babası vefat etmiş olan çocuklara denir. Annesi hayatta olsa bile babasını kaybeden çocuk yetim olarak adlandırılır. (Annesini kaybeden çocuklara ise öksüz denir).

Yetimleri gözetmeyi teşvik eden Allah Rasûlü (s.a.v.) Zaman zaman ashabına şöyle sorardı:

“Bugün içinizden bir yetim başı okşayan oldu mu?”

Peygamberimiz (s.a.v.) bir bayram namazından sonra mescitten çıktığında, çocukların neşe ve sevinç içinde oynadıklarını gördü.

Bir duvarın dibinde de perişan kılıklı ve mahzun bir çocuk ağlayıp duruyordu.

Dikkatini çekti. Doğru onun yanına vardı.

“Yavrum, neyin var, niçin böyle üzgün duruyorsun?

Arkadaşlarınla birlikte niçin oynamıyorsun?”

Çocuk bir yetimdi. Babası Uhud’da şehit olmuştu.

 

Annesi de başka biriyle evlenince çocuk sahipsiz kalmıştı.

Rasul-ü Ekrem Efendimiz çocuğun elinden tuttu.

Başını okşadı, gönlünü aldı. Sevindirici bir haber verdi:

“Neden ağlıyorsun? Ben baban, Âişe annen, Fatıma kardeşin olsun, istemez misin?

Çocuk sevincinden uçacak gibiydi. Heyecanla,

“Nasıl razı olmam, Yâ Rasulallah?” diyebildi.

Peygamberimiz çocuğu aldı, evine götürdü. Yedirip içirdi, üstünü başını giydirdi.

Karnı tok, sırtı pek olan çocuk bir süre sonra oynayan çocukların arasına karışmak üzere sokağa çıktı.

Neden sevinmeyecek ti? Babası Cennete gitmişti;

Ama şimdi babasının yerine geçen insan, bütün babaların en hayırlısıydı..

Arkadaşları halindeki değişikliği görünce etrafına toplandılar. Merakla sordular:

“Sen daha önce ağlayıp duruyor dun. Şimdi nasıl oldun da bu hale geldin?”

Çocuk cevap verdi:

“Açtım, doydum..

Çıplaktım, giyindim..

Yetimdim, Rasulullah babam, Âişe annem oldu..”

Güzel kapılar aç bize Allah’ım.

Bizi yormayan, Kalbimizi daraltmayan, İçimizi huzurla dolduran kapılar aç… Ardında hayır olan, Sonunda pişmanlık olmayan, İçinde senin rızan bulunan kapılar…

Kapattığın her şeye sabır, Açtığın her kapıya şükür nasip et Allah’ım..

Ya Rabbi! Nefsimizi ve neslimizi her türlü kazadan, beladan, fitneden, fücurdan, yalandan, iftiradan,  doğal afetlerden ve salgın hastalıklardan muhafaza eyle…

***

Ormanı yakmanın vebali nedir?

Katiyen vebali büyüktür, caiz değildir. Ormandaki en küçüğünden en büyüğüne kadar ağaçları yakmak dinimize göre *haramdır*. *Büyük günahtır ve dinimizde cezası ağır suçdur.*

Bunu yapanların dünyada da, ahirette de halleri iyi olmaz.

Ayrıca karınca gibi milyonlarca yerin üstünde ve altında yaşayan birçok canlı yanmaktadır. Burada insanların ve diğer canlıların hakları çiğnenmektedir. Bu mahlûkatla helalleşmek de nasıl mümkün olsun ki?

***

Muska, dinî kitap ve üzerinde Allah yazısı olan takılarla tuvalete vb. yerlere girmek caiz midir?

Tuvalete girerken kişinin üzerinde Allah adının yazılı olduğu kâğıt, kitap veya *Mushaf bulunması mekruhtur* (Şürünbülâlî, Merâkı’l-felâh, 27).

Zira Hz. Peygamber (s.a.s.), yüzüğünün üzerinde “Muhammedün Resûlullah” ibaresi yazılı olduğu için tuvalete girmeden önce yüzüğünü çıkarırdı (Tirmizî).

Ancak bu yazılar açıkta değilse, örneğin *cepte bulunuyorsa veya bir şeye sarılı* ise bunlarla tuvalete girmek mekruh olmamakla birlikte imkân dâhilinde bundan da sakınmak daha uygun olur (Tahtâvî, Hâşiye, 54).

(Mehmet Özler Yazdı özler haber com tr)